wtorek, kwiecień 24, 2018

Umowa rachunku bankowego

Rachunki bankowe – umowa
- Umowa rachunku bankowego winna być zawarta na piśmie
- Obowiązkowymi elementami umowy są:
    > strony umowy, rodzaj rachunku, walutę rachunku, czas trwania umowy
> wysokość oprocentowania, dopuszczalność jego zmiany, terminy wypłat, postanowienia do dyspozycji lub kapitalizacji odsetek
> wysokość prowizji i opłat za czynności związane z wykonaniem umowy
> formy i zakres rozliczeń pieniężnych i terminy ich realizacji
> przesłanki i tryb dokonywania zmian w umowie i jej rozwiązania (jeżeli umowa rachunku bankowego nie stanowi inaczej, to ulega ona rozwiązaniu, gdy w ciągu 2 lat nie dokonano na nim żadnych obrotów)

> zakres odpowiedzialności banku za prawidłowe i terminowe przeprowadzenie rozliczeń pieniężnych oraz wysokość odszkodowania za przekroczenie terminu realizacji dyspozycji banku.
Konta depozytów i odsetki
- Każdy rachunek bankowy ma odrębne konto księgowe (analityczne), na którym księgowane są zmiany jego stanu.
- Konta depozytów funkcjonują jako konta pasywne (z wyjątkiem rachunków bieżących, które mogą w skutek udzielonych kredytów w rachunku bieżącym posiadać saldo debetowe)
- Odsetki od depozytów naliczane są za okresy dzienne, dekadowe lub miesięczne przy zastosowaniu stałej lub zmiennej stopy procentowej określonej w umowie (w myśl ustawy Prawo Bankowe przyjmuje się, że rok ma 365 dni)
- Są stawiane do dyspozycji deponenta bądź kapitalizowane, tj. dopisywane do rachunku, w ten sposób zwiększając podstawę naliczania odsetek za następny okres.
- Odsetki od depozytów naliczane za okres sprawozdawczy (zarówno wymagalne – po terminie wypłaty lub kapitalizacji, jak i niewymagalne) zaliczane są do kosztów okresu sprawozdawczego (wpływają na wynik finansowy)

Wybrany artykuł

Prawo karne skarbowe w części dotyczącej przestępstw i wykroczeń podatkowych może być uznawane za część prawa podatkowego. Uchybienia przepisom prawa podatkowego stanowią czyny zabronione w rozumieniu prawa karnego. Powstawanie obowiązku, wymiar i wykonywanie zobowiązań oraz roszczeń wynikających ze stosunków prawnopodatkowych. Prawo podatkowe można prezentować, relacjonując treść przepisów lub tworząc z tych przepisów normy i instytucje prawne. W tym podręczniku, w szczególności w niniejszym rozdziale, dominuje metoda druga. Celem przyjętego sposobu prezentacji jest nie tylko umożliwienie czytelnikowi nauczenia się przepisów, lecz także ułatwienie zrozumienia mechanizmów prawa podatkowego (oferta pożyczek w Szczecinie). Wymaga to nie tyle opisania przepisu po przepisie w jakimś założonym porządku, ile wskazania na relacje między poszczególnymi przepisami (normami) i grupami przepisów (norm), które tworzą mechanizmy działania prawa podatkowego. Wymagało to pokazania m.in. instytucji, które nie mają nazw w przepisach prawa podatkowego i dokonania klasyfikacji niektórych kategorii prawnych. W tym celu wyróżniono rodzaje stosunków prawnych w prawie podatkowym.