piątek, listopad 24, 2017

Rodzaje rachunków bankowych

 Rachunki bankowe – rodzaje
- Zgodnie z ustawą Prawo bankowe, banki mogą prowadzić 4 grupy/rodzaje rachunków:
 1) Rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze;
 2) Lokat terminowych, które prowadzi się wyłącznie dla: osób prawnych; jednostek nieposiadających osobowości prawnej jeśli posiadają zdolność prawną; osób fizycznych prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek
>rachunek bieżący - otwierany jest przez jednostki, które chcą lub muszą stosować rozliczenia bezgotówkowe. Środki z rachunku bieżącego mogą być na żądanie i bez żadnych restrykcji wypłacane w formie gotówki i wykorzystywane do regulacji płatności za pomocą czeku, polecenia przelewu, polecenia zapłaty, karty płatniczej, itp. Jednostka może mieć kilka rachunków bieżących w różnych bankach, musi jednak określić, który z nich jest rachunkiem podstawowym. Zalicza się do nich także środki typu „overnight” tj. te, które zostaną zlikwidowane do końca następnego dnia roboczego po złożeniu depozytu
>rachunek pomocniczy – otwierany przez podmioty, które ze względu na złożoną strukturę terytorialną lub ekonomiczną chcą przy jego pomocy przeprowadzać określonego rodzaju rozliczenia (np. inkaso należności, skup płodów rolnych, rachunek ZFŚS)
>rachunek terminowy – otwierany w celu gromadzenia „wolnego” pieniądza dla uzyskania większej kwoty odsetek.

 

Mogą mieć postać:
> depozytów terminowych – środki zdeponowane na określony termin, nie mogą być przed terminem umownym wycofane lub wycofanie powoduje określone restrykcje np. istotne obniżenie odsetek. Lokaty długoterminowe dla których przewidziano możliwość wycofania całości/części środków przed terminem wygaśnięcia całej lokaty bez utraty odsetek należy sklasyfikować zgodnie z najkrótszym określonym w umowie terminem.
> depozytów zablokowanych – deponent nie może nimi dobrowolnie dysponować z uwagi na ich przeznaczenie na określony cel (np. akredytywa, zabezpieczenie udzielonego kredytu, itp.). Jeśli istnieje możliwość określenia pierwotnego terminu realizacji, to klasyfikuje się je do odpowiedniego przedziału czasowego depozytów terminowych, jeśli tego terminu nie można określić – prezentowane są jako zablokowane.
> depozytów z terminem wypowiedzenia– środki zdeponowane bez określonego terminu, które nie mogą jednak być wycofane bez uprzedniego powiadomienia; okres wypowiedzenia jest określony w umowie, a wycofanie bez wypowiedzenia jest albo niemożliwe albo deponent traci istotną część albo nawet całość odsetek.
 3) Oszczędnościowe, oszczędnościowo-rozliczeniowe, terminowych lokat oszczędnościowych, dla: osób fizycznych; szkolnych kas oszczędnościowych; pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych. Mogą być prowadzone w formie książeczek, bonów oszczędnościowych, rachunków osobistych, i innych.
4) Powiernicze, na których mogą być wyłącznie gromadzone środki pieniężne powierzone posiadaczowi rachunku przez osobę trzecią, przy czym umowa określa warunki jakie powinny być spełnione, aby posiadacz depozytów mógł nimi dysponować

 

 

 

Wybrany artykuł

 

 

 

W prawie podatkowym wprawdzie podatnik może dokonywać samo wymiaru, ale „ostatnie słowo” co do wysokości zobowiązania należy do organu podatkowego.
Prawo cywilne i podatkowe różni sposób powstawania zobowiązań i rozstrzygania o treści tego stosunku. Stosunki prawne prawa cywilnego (zobowiązanie cywilne) powstają na zasadzie umowy (wyrażenia woli przez strony), ryzyka, ex delicto. Gdy strony stosunku cywilnoprawnego tworzą taki stosunek np. zawierając umowę, to jedynie przestrzegają prawa, ale go nie stosują. Nie istnieją żadne procedury zawierania umów, choć niekiedy ich prawidłowe i skuteczne zawarcie musi mieć określoną formę prawną (np. pisemną adprobationem albo formę aktu notarialnego). Strony kształtują stosunki prawa cywilnego przed wszczęciem jakiegokolwiek postępowania. Stosowanie prawa cywilnego następuje dopiero w procesie cywilnym. Procesowa „sprawa” cywilna powstaje tylko w przypadku zaistnienia sporu co do bytu, treści, czy sposobu wykonania stosunku prawnego. Do rozstrzygania tych sporów służy wyodrębniony aparat sądowniczy, który nie bierze udziału w pierwotnym kształtowaniu zobowiązania.